“SweetBlossom”

This is a very good reminder for all of us.

b

HOW TO CONTROL EMOTIONS

This would give you guides on how to control your emotions towards your better-half, friends, officemates and all the people around you, especially your “boss“ . The rules of practicing “ugaling langit, ugaling kaaya-aya” :

#1 Ang naunang magalit ang may karapatang magalit. Pag naunahan ka na ng galit niya, tumahimik ka na lang muna.

#2 Walang taong nag-aaway mag-isa. Pag hindi kayo sumagot o pumatol, titigil din daw ang taong nakikipag- away sa inyo.

#3 Ang taong galit, ‘bingi.’ If someone is angry, wala raw pinakikinggan, so, don’t try to explain and fight back. Hindi ka niya iintindihin dahil wala siyang naririnig kundi ang sarili nya.

#4 Ang taong galit, ‘abnoy.’ Ayon sa pastor, Biblical daw ito? because the Lord said when He was crucified, “Father, patawarin mo sila dahil hindi nila alam ang kanilang ginagawa.” Modern term for these kinds of people are abnoys, so you better not get angry para huwag kang matawag na abnoy.

You should also know and realize that the persons who make your day bad are jewels, because you need them for you to mature. Hangga’t andyan daw sila at kinaiinisan mo, ibig sabihin, immature ka pa. God will not take away those people; it’s for you to take away your bad feelings towards them. You’ll know na mature ka na pag dumating ‘yung time na hindi ka na naiinis sa mga ta ong ito because you have learned to accept them and to have patience with them.

#5 Finally, the best part of this is to tell yourself na, because of this person, “I will grow mature,” and that DAHIL SA CONTRIBUTION NIYA SA MATURITY MO, KUKUNIN DIN SYA NI LORD.

Isang bagong-saltang kaluluwa ang umakyat sa langit ang ngayon ay  nakaharap kay San Pedro. Namasyal silang dalawa sa langit.    Magkahawak-kamay silang naglakad-lakad sa isang malaking silid doon     na puno ng mga anghel.  Huminto si San Pedro sa harap ng isang lupon ng mga anghel at  nagsalita, “Ito ang silid tanggapan. Sa silid na ito, tinatanggap  lahat ng mga kahilingan sa panalangin.”Pinagmasdan ito ng kaluluwa, at nakita nitong abala ang lahat sa pag-uugnay-ugnay ng mga kahilingan na nakasulat sa bunton ng mga papel na galing sa buong mundo. Nagpatuloy silang maglakad hanggang madaanan nila ang pangalawang lupon ng mga anghel. Ang wika ni San Pedro sa kaluluwa, “Ito naman ang ‘Packaging at Delivery Section’. Dito, ang biyaya at mga pagpapala na hiniling ng mga tao ay binabalot at dini-deliver sa mga tao na humingi noon.”Nakitang muli ng kaluluwa kung gaano ito kaabala. Maraming anghel doon ang talagang subsob sa trabaho sa dami ng mga pagpapalang hiniling at dini-deliver araw-araw sa lupa. Hanggang sa dumako sila sa huling lupon, sa pinakamalayong  lupon. Huminto ang anghel doon sa isang maliit na lupon. Sa kanyang pagkamangha, iisang anghel lamang ang nakaupo doon, walang ginagawa. “Ito ang ‘Acknowledgement Section,” sabi ni San Pedro. “Bakit tahimik? Wala ba silang ginagawa rito?”  ”Nakakalungkot,” sagot ni San Pedro,”pagkatapos makatanggap ng sagot sa kanilang mga panalangin ang mga tao, kakaunti ang nagbibigay ng pasasalamat.” “Papaano ba magbibigay ng ‘acknowledgement’ ang mga tao sa Diyos?”  ”Simple lang. Sabihin mo lang na “Salamat po Panginoon.”  ”Ano bang pagpapala ang dapat nilang ipagpasalamat?”  ”Kung may pagkain ka sa iyong hapag-kainan, damit na sinusuot, may bahay na tinutuluyan at kamang tutulugan, ikaw ay mas mayaman sa 75%  sa mundong ito.  ”Kung may salapi kang naiipon sa iyong pitaka at may natitira pang pambili ng pagkain, ikaw ay isa sa 8% na may mga kabuhayan sa mundo. “Kapag nakuha mo ang mensaheng ito sa iyong computer, bahagi ka ng  1% sa mundong ito na may ganyang oportunidad. “Kapag gumising ka sa umagang ito na walang sakit, mas pinagpala ka sa milyong tao sa mundong ito na hindi na makagising dahil sa hirap ng buhay. “Kung di mo nararanasan ang takot sa gitna ng giyera, ang kalungkutan sa loob ng piitan, ang pasakit ng mga pagsubok, at ang pangil ng pagkagutom, mas malayo ka nang milya-milya sa 700 milyong tao na nabubuhay sa mundo. “Kung buhay pa ang iyong mga magulang at nananatiling magkasama sa bisa ng kasal, kakaunti lang kayo. “Kung naititingala mo pa ang iyong ulo nang may ngiti sa iyong mga labi, hindi ka kasama sa karamihan. Naiiba ka kaysa sa kanila na puno ng kapighatian at mga kagulumihanan.” Tanong ng kaluluwa, “Kung gano’n, papaano ako magsisimulang magpasalamat?” “Kung nababasa mo ang mensaheng ito, nakatanggap ka na naman ng dobleng pagpapala, dahil may isang nagpadala sa iyo na iniisip na espesyal kang nilalang, at mas pinagpala ka kaysa sa dalawang bilyong mga tao sa buong mundo na hindi marunong magbasa . . . “Pagpalain ang araw mo, bilangin mo ang iyong mga pagpapala, at kung  ibig mo, pagpalain mo rin ang mga tao sa iyong paligid upang malaman din nila kung gaano sila pinagpala ng Panginoon.

ATTN: Acknowledgement Department: “Salamat po, Panginoon. Salamat po sa pagbibigay mo sa akin ng abilidad na ibahagi ang mensaheng ito at sa pagbibigay mo sa akin ng mabubuti at magagandang tao na babahaginan nito! “Salamat po !!!!”

ANG PAGPAPALA AY SUMA INYONG LAHAT!!!

Dahil nga baguhan pa lang ako sa pagbblog nangangapa pa rin ako kung papano ko babaguhin ang mga entries, blogroll, widgets, etc… salamat sa isang taong alang sawang nagtuturo sakin… tenkyu talaga!!! mas madalas nauubos ang oras ko sa pag babasa ng ibang blogs kaysa isipin ko kung ako topic ang e popost ko sa blog ko, nakakalipas kasi ng oras ang pagbabasa, nakakatawa, nakakatuwa, nakakaalis ng inip, at higit sa lahat nadadagdagan ang aking kaalaman tungkol sa mga bagay bagay. Panu naman kasi kelan lang ba ako natuto nakipag tsikahan, mangapit bahay sa mga blogs, makipag umpukan ect…. Sa mga kaibigan ko na lagi ako inaaya gumala natuto ako mamasyal o pumunta sa mga lugar na ndi ko pa napupuntahan nagkaroon ako ng maraming kaibigan, katsikahan, kakwentuhan kahit ndi ko pa sila ganu kakilala… nagkainterest ako magkaroon ng blogs dahil gusto ko din ma expose sa pag bblogs,,, salamat sa lahat ng bumibisita at nagbabasa ng blogs ko… =)

Ewan ko ba bigla ko na lang naisip magbago ang concept sa blog dati puro inspiring quotes ang pinopost ko, i want to change naman, gusto  ko naman masaya, makulay, magulo, makulit, maganda ah basta lahat ng MA…. inaamin ko baguhan pa lang po ako sa larangan ng blog but i do my best para later on mafamiliarize ko ang larangan ng blog, para di naman ako nahuhuli sa larangan ng blog…. pansin nyo puro larangan binabanggit ko he he he ako napansin ko yun larangan ng blog, eh ano basta ako para sakin karangalan ko matuto sa Larangan ng Blog…

“Success is getting what you want; happiness is wanting what you get.”

Peace of mind is attained not by ignoring problems, but by
solving them.

I love nature,
I love nature and in your nature I saw the true melodrama of it’s volition,
Never make me astray or ruin any of your creation and now I know that in it let me practice it,
I love nature and all they do is defile all your infinite creation and never thank that Holy place,
For outer of the unseen you were seen in us not for lust but for all the precious time you made for us,
I need that love and never make me despise all that you made for humanity the unseen,
For if nature in you does not exist surely it all exist’s,
I saw it and felt that in your planet there is the beauty that tilt’s in our souls,
Now I know that you made it in me and when I defiled it I got the pleasure of flesh and blood,
But when I praised the nature that you made, praised the soul in me that eventually suffered in affliction’s,
For we cannot separate from nature, not even a single creature can escape all the time you made for us,
I need that nature and that image of you that will praise your name and see that in it you are not the vampire but the leader that has mercy,
For out of mercy we are able to breathe freely and think of the unseen in your creation.

“I am still determined to be cheerful and happy, in whatever situation I may be; for I have also learned from experience that the greater part of our happiness or misery depends upon our dispositions, and not upon our circumstances.”

The search for beauty is the search for God
Who is All Beauty. He who seeks shall find.
And all along the paths my feet have trod,
I have sought hungrily with heart and mind,
And open eyes for beauty, everywhere.
Lo! I have found the world is very fair.
The search for beauty is the search for God.

Beauty was first revealed to me by stars,
Before I saw it in my mother’s eyes,
Or, seeing, sensed it beauty, I was stirred
To awe and wonder by those orbs of light
All palpitant against empurpled skies.
They spoke a language to my childish heart
Of mystery and splendour, and of space,
Friendly with gracious, unseen presences.
Beauty was first revealed to me by stars.

Sunsets enlarged the meaning of the word.
There was a window looking to the west;
Beyond it, wide Wisconsin fields of grain,
And then a hill, whereon white flocks of clouds
Would gather in the afternoon to rest.
And when the sun went down behind that hill
What scenes of glory spread before my sight;
What beauty–beauty, absolute, supreme!
Sunsets enlarged the meaning of that word.

Clover in blossom, red and honey-sweet,
In summer billowed like a crimson sea
Across the meadow lands. One day, I stood
Breast-high amidst its waves, and heard the hum
Of myriad bees, that had gone mad like me
With fragrance and with beauty. Over us,
A loving sun smiled from a cloudless sky,
While a bold breeze kissed lightly as it passed,
Clover in blossom, red and honey-sweet.

Autumn spoke loudly of the beautiful.
And in the gallery of Nature hung
Colossal pictures hard against the sky,
Set forests gorgeous with a hundred hues;
And with each morning, some new wonder flung
Before the startled world; some daring shade,
Some strange, new scheme of colour and of form.
Autumn spoke loudly of the beautiful.

Winter, though rude, is delicate in art -
More delicate than Summer or than fall
(Even as rugged man is more refined
In vital things than woman). Winter’s touch
On Nature seemed most beautiful of all -
That evanescent beauty of the frost
On window panes; of clean, fresh, fallen snow;
Of white, white sunlight on the ice-draped trees.
Winter, though rude, is delicate in art.

Morning! The word itself is beautiful,
And the young hours have many gifts to give
That feed the soul with beauty. He who keeps
His days for labour and his nights for sleep
Wakes conscious of the joy it is to live,
And brings from that mysterious Land of Dreams
A sense of beauty that illumines earth.
Morning! The word itself is beautiful.

The search for beauty is the search for God.

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!